Toen katholieke en protestantse missionarissen het Latijnse kruis oplegden, namen verschillende inheemse volkeren het over en vermengden de christelijke boodschap met hun eigen mythen. Bij de Zuni, een Pueblo-volk uit New Mexico, is de relatie met het christelijke kruis bijzonder fascinerend. Het illustreert perfect hoe een symbool dat al in de 16e eeuw door Spaanse missionarissen werd opgelegd, volledig werd hergebruikt en een gelukssymbool en een meesterwerk van vakmanschap werd.

Tijdens de Spaanse kolonisatie werden de Zuni gedwongen christelijke kruisen te maken of te dragen. Na verloop van tijd transformeerden ze deze beperking in een unieke artistieke expressie door middel van zilversmeedkunst.

Tegenwoordig is het Zuni-kruis wereldberoemd in de sieradenwereld, maar het is ontdaan van zijn tragische of puur katholieke betekenis en is een symbool geworden van bescherming en herverbinding met de natuur. De inlegtechniek: Zuni-ambachtslieden breken zorgvuldig halfedelstenen af ​​en plaatsen ze in de zilveren structuur van het kruis.

De symboliek van kleuren: Elke steen die aan het kruis wordt toegevoegd, introduceert opnieuw een Zuni-mythologie. Turkoois staat voor Vader Hemel en water, rood koraal herinnert aan Moeder Aarde en parelmoer (of zwart parelmoer) roept heilige elementen op.

De "Koptische" of "Pueblo"-stijl: hun hangers combineren vaak de vorm van het Latijnse kruis met gestileerde harten of geometrische patronen die subtiel doen denken aan het silhouet van een libelle of de zon.